Non me puiden resistir de non volver a publicar despois de ver isto que vos mostro de seguido. Vemos que na cabeza dos arquitectos teñen que pasar moitas cousas xa que non me explico como se lles ocorren estas rarezas. Sen máis espera póñevos un exemplo para que teñades un adianto, jeje: Pero a cousa non se queda ahí entrade neste enlace que non ten perda. Saúdos e se atopo máis cousas ensinaréivolas.

E seguir os seguintes pasos:

- Primeiro: tras crear un blog, mellor que non teñas un tema determinado xa que se non corres o risco de que che vaia a quedar con un esquema a seguir: o que importa é que se inclúan cousas sen sentido e que teña a impresión de estar moi desorganizado.

- Segundo: cando teñas o tema escrito non fai falla pararse en cubrir o apartado de tags senon, os demáis bloggeros pódente atorpar. Mellor quedar no anonimato.

- Terceiro: espero que nin se che ocorra enlazar ningunha páxina, nin vídeo. Senon vai quedar moi prático para quen o lea.

- Cuarto: mellor que non inclúas fotos porque adoitan quedar moi ben e non é o que queremos.

- Quinto: espero que se aparece algunha foto non estea enlazada e que non teña por ningún lado a fonte da que procede. Así se temos sorte igual nos denuncian.

- Sexto: non é preciso que se suba ningunha cabeceira xa que é un lío e non vai valer de nada.

- Séptimo: se tes na cabeza crearlle un fondo moi bonito ou cambiar a plantilla do blog olvídao, perdes o tempo. O máis simple vale perfectamente.

- Octavo: non publiques moi a miúdo e cando o fagas escribe todo seguido e xunto xa que iso quítalle as ganas de ler a calquera

Ah! E por favor: cerra os comentarios que igual a xente dáselle por comentar.

Pero que sepas que se fas todo isto a efectos prácticos a xente non te vai a visitar pero de todas maneiras sí vas a saír do tópico e eso conta aínda que sexa un pouquiño.

Se pola contra queres ter un blog que resulte ameno, interesante e que a xente te visite mira este enlace que che vai a sevir.

O programa que tan revolucionario foi e tanta fama ten entre os publicistas e creadores de imaxe tamén o hai que saber controlar e fixarse en todos os detalles. Se non se cumpre isto poden ocorrer cousas como estas que vos poño de seguido.

Se vos fixades a primeira muller non se sabe se é de cor ou branca, e na segunda olvidóuselles de poñerlle a mandíbula a esa modelo:

Technorati Profile
Pois mirade isto, parece que a técnica de clonar é efectiva, jeje:

Cantas mans ten a muller da pintura?

Un consello: coidado co photoshop! mirade todos os detalles que se algo vai mal e se descubre, a publicidade xa non é efectiva xa que se vai recordar polo fallo, non polo anuncio en sí.

Fotos collidas de -ToDiTiKo- e de jcl onde atoparedes máis exemplos e moi curiosos.

Technorati Profile

Moitos mozos e mozas ofrecen partes do seu corpo para ser tatuados con avisos publicitarios a cambio dunha compensación.

Joost, Tivo, Second Life, Internet, Poko frecuente, Motorola, Ken Extreme, Xplode de Sony... son as marcas que comezaron a publicitar a súa marca en corpos de modelos.

Xulgade vos mesmos se pode ser efectiva ou non:

Estas ao mellor son moi simples pero esta outra xa é máis chamativa:

---

Se queredes máis información sobre este tema pinchade aquí e aquí, non ten perda.

Technorati Profile

A música é un compoñente moi expresivo. Evoca máis imaxes que a simple palabra. Suxire máis cousas e a cada persoa unha distinta.

Só hai que recordar o vello anuncio do colacao:

E tamén na actualidade, tan só para vender unhas gafas...

Así que non fai falla explicar moito que a música vende pero pásovos o título dun libro que trata sobre isto:

Historia iconográfica de la música en la publicidad. De Fernnado Montañés e Mikel Barsa. Madrid: Fundación de autor, 2006.
ISBN: 84-8048-718-6

Información e idea collida de: http://weblogs.madrimasd.org/documentacion/archive/2007/02/09/58955.aspx

Feliz ponte!!!

A publicidade social é aquela que está en oposición á comercial, é dicir, quere contrarrestar os efectos que esta produce. Intenta facerlle ver aos consumidores que se debe mercar tan so o que fai falla e non facer gastos supérfluos. Intenta conseguir que a sociedade adquira comportamentos beneficiosos e non ten obxectivos lucrativos.

Un exemplo deste tipo de publicidade é o da campaña contra o tabaco que se fai nos propios paquetes de tabaco, pero esta non acaba de resultar:

Quizais sexa máis efectiva esta outra:

Que vos parece?

Este video que vos mostro tamén me parece acertado. Cando o vin quedeime paralizada.

Paréceme que este tipo de campañas conseguen chegar a moitas persoas e, polo menos, fan ver o que en verdade existe e ocorre.

Os anuncios sequeinos da seguinte páxina:

http://www.huasonic.com/2008/04/05/abuso-sexual-a-menores/

Esta opinión ven dada por unha concepción tradicional que reinaba nos seus comezos. Críase que a publicidade se facía mediante técnicas ocultas para que o público mercase o producto. Eso quedou arraigado na conciencia da sociedade e, ainda que agora se sabe que as técnicas enpregadas non son tan escuras, á publicidade quedoulle unha profunda ferida.

Agora esta concepción non é tan radical xa que o que se cre é máis obxectivo. Por unha parte séguese crendo que o obxectivo é quitar beneficio, ainda que á conta do consumidor. E por outra, que na actualidade demasiada e que está “ata na sopa”.

Pero o mundo da publicidade é moi amplo e curioso. Hai anuncios que resultan agradables ou graciosos e que atraen a atención. Digo isto porque, supostamente calquera anuncio tería que dar esa sensación pero está claro que non é asi debido á saturación que hai nestes momentos. O que quero dicir é que se atopan anuncios que de verdade vale a pena e por iso vos aconsello que vexades estes blog: http://www.blog.jcl.cl/category/btl/ ou http://larevolucioncreativa.blogspot.com/. Estes blogs foron quen me axudaron a abrir os ollos a novos cousas no mundo da publicidade e a fixarme máis noutros aspectos. Agora xa me paso moi a miúdo por eles con ansias de que xa actualizaran. Sobre todo a primeiro foi quen me abreu as portas dos outros.

Un blog de noticias interesantes sobre a publicidade é o de http://lakimera.wordpress.com/ e unha web http://www.publidata.net/. Son apartados nos que me informo de cousas relacionadas co tema sen entrar na análise dos propios anuncios.

Espero que vos pasedes porque en verdade vale a pena. Un pouco máis de publicidade tampouco se nota.

Rosser Reeves foi quen deseñou o primeiro espot publicitario en 1954. Aproveitou o inmenso poder da televisión, con el a publicidade pasou a ser un poderoso método de persuasión. Reeves produciu espots televisivos para o candidato republicano Eisenhower e así comeza a introducirse na vida política.

David Ogilvy estaba en contra de abusar da confianza do público. Acababa as súas mensaxes publicitarias con detalles destinados a persuadir aos lectores ou telespectadores de que o seu cliente elaborara un produto mellor.