Así por exemplo, en Tebas atopouse o que podería ser o primeiro anuncio publicitario da Historia (con máis de dous mil anos de antigüidade): mandouno facer un texedor, e nel descríbese a unha persoa que fuxiu do seu posto. A parte publicitaria vén ao final cando di iso de "... as mellores teas...".

No século V a. C. popularizáronse os anuncios comerciais de parede. Adoitaban ser negros ou vermellos, e convocaban ás eleccións, a xogos, ao circo, etc. Tamén foi utilizado polos mercadores para anunciar os seus produtos e para cómpra-venda de escravos.

Desta época tamén proceden os primeiros anuncios sonoros da Historia: os proeco. Os proeco eran voceadores que se dedicaban a anunciar os produtos dos comerciantes que lles pagaban. Para ler os textos utilizábanse poetas acompañados por músicos.

Xa en Roma, no século II a. C., atábanse nas paredes públicas numerosos anuncios políticos en branco e negro. Cada candidato publicaba a súa candidatura. Devanditos anuncios servían posteriormente para nomear a rúa.

Os carteis publicitarios, pola súa banda, realizábanse en bronce ou cobre, e colocábanse no foro romano. Alí tamén se daban cita os praecones pagados polas autoridades para difundir as noticias doutras provincias, convocar a eleccións, resultados, poxas, impostos, etc.

Xa no século XII, temos constancia da existencia de pregoeiros e xograres (que atraían e distraían á xente). Era publicidade colectiva da que se beneficiaban todos.

Os primeiros carteis propiamente ditos fixéronse en Inglaterra. O primeiro correu a cargo de William Caxton, e fíxoo en 1480. O primeiro cartel da historia realizarase pouco despois, en 1482, e foi realizado polo francés Jean du Pré na rúa Saint Jacques de París. Era tan importante a publicación a través do cartel ilustrado que a lei só daba permiso para pór estes carteis baixo autorización, e castigaba con pena de morte se isto se incumpría.